De gemeente neemt ons plan in overweging

Beste meedenkers en meedoeners van “Red de Pollepel”,

Vorige week hebben we een goed gesprek gehad met wethouder Hans Kokke en ambtenaar Achmed Ajjaji. Op basis van dit gesprek hebben we het concept-plan voorzien van een Woord vooraf, waarin we met name het werken uit wederzijds vertrouwen extra belichten.  Dat is volgens ons een nieuwe manier van samenwerken, die we graag in de nieuwe Pollepel realiseren.

We hopen dat college en raad dit plan van harte ondersteunen.

Dat zullen de besprekingen in de gemeenteraad en het college van burgemeester en wethouders de komende tijd gaan leren.

Met immer strijdbare groet,

Cees Jonkers
Toine van Corven
Suzan Fikke
Ralf Embrechts

woord vooraf

Een sociale ontmoetingsplek waar mensen even verlost zijn van eenzaamheid, op verhaal kunnen komen, liefdevol omarmd worden en stimulans voelen om op een positieve manier verder te gaan met leven. Niet in de eerste plaats een restaurant, eerder een concept waarin gezamenlijk gezond eten tegen een voor eenieder te behappen bedrag een van de middelen is, niet het hoofddoel: de Pollepel. We doen een beroep op de gemeente Tilburg om de Pollepel met dit concept te vertrouwen en te beschouwen als passend binnen het armoedebeleid, enthousiast te omarmen en te co-financieren. Dat laatste kan op een innovatieve wijze, waar De Pollepel niet vraagt om een subsidiebedrag zonder meer, maar enkel om een basisfinanciering en garantstelling.
Het idee daarbij is om jaarlijkse een financieel plafond overeen te komen, waarop bij de eindafrekening gelden van donateurs, sponsors en daadwerkelijke kosten in mindering worden gebracht, geheel transparant vanuit wederzijds vertrouwen met inzage in de boeken. De jaarlijkse eindafrekening pakt dan voor de gemeente telkenmale gunstig uit.
Bij inventarisatie onder potentiële sponsors is gebleken dat welwillendheid hier beslist aanwezig is. Het gaat dan met name over financiering op projectbasis. Over structurele geldelijke steun is het tegenwoordig lastiger afspraken maken. Jaarlijks terugkerende projectfinanciering op maat is evenwel ook structurele steun. Daarnaast moet het goed mogelijk zijn (ook financiële) support vanuit de Tilburgse bevolking te organiseren. Los van het geld is het sowieso verstandig de Tilburgers erbij te betrekken, namelijk om het toch wel gebleken brede draagvlak in de stad te behouden, te koesteren en te versterken.

Tot zover in grote lijnen het concept van de nieuwe Pollepel zoals dat op woensdagochtend 20 mei samen met wethouder Hans Kokke is besproken. Wij rekenen erop dat de gemeente ervoor open staat en bereid is details samen met ons nader te bespreken en bedragen in te vullen. Hieronder dragen wij daarvoor overwegingen, cijfers en suggesties aan.

Namens alle enthousiaste meedenkers en meedoeners uit de verschillende werkgroepen “Red de Pollepel”.

Tilburg, 27 mei 2015

Het voorstel via deze link.

Advertenties

Een warm en kloppend hart terug in de Pollepel

Afgelopen vrijdag is het plan voor Red De Pollepel naar de wethouder gestuurd en maandag is de gemeenteraad geïnformeerd over onze doorstart.

Op basis van onze bevindingen is het plan gemaakt. Maar ook  vanuit het principe dat met zoveel steun, geschiedenis en nood in de stad, we De Pollepel ook sámen met de gemeente willen dragen.

Hier het hele planen een link naar de toelichting aan de gemeenteraad (vanaf  ca de 36e minuut).

Op hoofdlijnen

Zoals afgesproken gaan we met het voorstel terug naar de basis van De Pollepel. Van dat punt kunnen de vrijwilligers, gasten, helpende handen en het personeel  stappen naar de toekomst zetten.

De nieuwe Pollepel wordt een nieuwe stichting die het sociaal eethuis De Pollepel gaat runnen vanuit de Poelsiaanse basisgedachte dat dat zoveel mogelijk lukt vanuit de kracht van de mensen zelf. Waar dit niet lukt doet de nieuwe Pollepel een beroep op sponsoren, fondsen en overheden. Gewoon een eenvoudig eethuis dat warmte uitstraalt naar zijn bezoekers en medewerkers. Belangrijk is ook dat de nieuwe Pollepel een plek blijft waar de ontmoeting tussen mensen centraal staat en het even op verhaal mogen komen. Dat is het verschil met de reguliere eetpunten elders in de stad. De nieuwe Pollepel is een eethuis met de deuren open voor iedereen en iedereen mag er zijn bij de Pollepel. De maaltijd is een middel om mensen met elkaar te verbinden. Gezien de saamhorigheid tussen bezoekers, vrijwilligers en medewerkers die mede weer tot uiting kwam in de grote publieksactie, is dit een van de belangrijkste uitgangspunten van de Pollepel. Dat was het ooit, dat zal het nu ook weer blijven.

“La Poubelle/DiamantGroep heeft niet geïnvesteerd in het structureel verbeteren van De Pollepel, niet in financieel, organisatorisch, personeel en facilitair opzicht. Een optische facelift enkele jaren geleden kan niet verhullen hoe slecht er voor deze (t)huiskamer gezorgd is. La Poubelle/Diamantgroep heeft zich een slecht huisvader getoond in de afgelopen jaren, en het lijkt alsof ze toegewerkt hebben naar het laten verdwijnen van De Pollepel.”

De nieuwe Pollepel begint heel basaal met de maaltijdvoorziening en bouwt dit stap voor stap uit met de ideeën die de afgelopen periode opgeborreld en verzonnen zijn. Als de basis goed is, iedere dag een goede, gezonde en goedkope maaltijd, dan kan vanuit die goede basis verdere stappen gezet worden. Werkendeweg wordt gekeken of die wel of niet passen.

Om ook aan echt armoedebeleid te doen moet de prijs van de maaltijd drastisch omlaag. In de eetkamer van naastgelegen MST (Missionair Service centrum Tilburg) lukt het om voor ` € 2,50 een warme (beperkte) middagmaaltijd voor te schotelen. Dat is een prijs die meer past bij echt armoedebeleid.

Om dit voor elkaar te krijgen wordt er
1. een beroep gedaan op de vrijwillige inzet burgerkracht/menskracht;

2. op de gemeente Tilburg;

3. op sponsoren, benefietacties en fondsen.

Op de maaltijd willen we geen winst maken. Dus inkoop is verkoop. Op die manier houden we de prijs laag.

We vragen aan de gemeente om ons ieder jaar een zekerheid te geven. Bedragen van fondsen, acties, sponsoren en anderen geven we dan graag weer terug aan het einde van het jaar. De Pollepel hoeft en wil geen winst maken, daar bestaat het niet voor in onze ogen.

De zekerheid die we ieder jaar nodig hebben: 158.400 euro
(voor personeel, onderhoud, vrijwilligers, verzekeringen, etc)

En eenmalig bijdrage/bruidsschat van 70.000 euro voor het geval de apparatuur in de keuken, de toiletten of alle meubels vervangen moeten worden in de komende jaren.

 De vraag die nu open staat is:

Wil de gemeente deze stabiliteit bieden? En zo samenwerken uit vertrouwen. Door geen huur in rekening te brengen en ieder jaar vooraf een bedrag te reserveren voor het betaalde personeel. En zo de investering van de vrijwilligers ook serieus te nemen. Omgerekend zou je dat kunnen beschouwen als een bijdrage van 70.000 euro uit van individuele en betrokken Tilburgers.

20 mei as. zitten we om de tafel met de wethouder. Voor de zomer neemt de gemeenteraad een besluit.

 

 

5000 euro, veel liefde en best wat hobbels #reddepollepel

Na hard werken, passievolle discussies en 5000 euro, op naar de volgende stap voor Red de Pollepel. De actie “Red de Pollepel” is een bijzonder proces. Na de grote publieksactie zijn er talloos veel ideeën aangereikt.

Na een grote denktankvergadering zijn er kleine groepjes aan de slag gegaan met deelonderwerpen. Het onderzoekt en overlegt makkelijker met 2 of 3 dan met 25 mensen tegelijk. Inmiddels bereiden we ons voor op een gesprek met de wethouder over onze bevindingen. Zeker is dat er heel veel energie en inspanning is vanuit de kant van vrijwilligers, ‘redders’ en het zittende personeel. Dat is haast niet in geld uit te drukken. Ook is helder dat De Pollepel al langer niet meer in het hart gesloten is van La Poubelle en dat de gemeente ook niet schroomt om onderweg de spelregels te veranderen, maar dat maakt ons alleen maar strijdbaarder! Sinds onze actie nemen de bezoekersaantallen weer toe en herrijst De Pollepel uit de as.

De bevindingen

Inventaris

Enkele deskundigen hebben het huidige inventaris van de Pollepel geïnventariseerd. Veel apparatuur vertoont gebreken, en is slecht onderhouden of is nodig aan vervanging toe om een sociaal restaurant van deze omvang te draaien. Samen met een gespecialiseerd bedrijf wordt nu bekeken wat er noodzakelijk vervangen zou moeten worden voordat een doorstart gerealiseerd kan worden. We willen natuurlijk wel met een gezonde Pollepel beginnen en niet met een uitgewoond eethuis.

Inzet vrijwilligers

Er is een goed en open gesprek geweest met de huidige vrijwilligers en betaalde krachten van de huidige Pollepel. De groep vrijwilligers strijdt met hart en ziel voor het voortbestaan van de Pollepel en iedereen wil blijven. De groep medewerkers is minder te spreken over de informatie die door het management van La Poubelle aangereikt wordt over de ontstane situatie. We maken ons zorgen over de vaste betaalde medewerkers en hun rechtspositie. Dat is ons inziens de verantwoordelijkheid van La Poubelle/Diamantgroep.

Andere locaties

Veel alternatieve locaties zijn bezocht, zoals o.a. de Poorten, het Kruispunt, het Spoor, MST maar daar lukt het nog niet om de bestaande activiteiten aldaar te combineren met een wijkrestaurant voor zeven dagen per week. Wel wordt een samenwerking met De Wever verder bestudeerd. Dat biedt hoopvolle aanknopingspunten die mogelijk tot samenwerking kunnen leiden.

Huur

Eind maart vertelde de gemeente ons dat de spelregels voor de huur van maatschappelijk vastgoed veranderd gaan worden. Voor zowel ons, als La Poubelle was dit nieuws. De huur van het pand wordt in de toekomst verdrievoudigd. Enkel als stichting de Pollepel of een andere uitbater als maatschappelijke organisatie gezien wordt door de gemeente, dan wordt de huur weer tot een maatschappelijk aanvaardbaar peil teruggebracht. Het is niet motiverend als onderweg de spelregels veranderd worden. Toch denken we ook hier dat we deze hobbel slechten door een goed plan voor te leggen. Tenzij de gemeente volhardt in haar standpunt dat De Pollepel GEEN maatschappelijke voorziening is.

Financiën

Uit de financiële gegevens van La Poubelle is duidelijk geworden dat de constructie via La Poubelle/Diamantgroep een stevige overhead (ruim 35.000 euro) met zich mee brengt. Die overheadkosten staan volgens ons niet in verhouding tot de werkelijk gemaakte kosten.

Daarnaast is er gesproken met enkele financiële instellingen en fondsen. Als het nieuwe plan een definitieve financiële bodem heeft, dan kunnen daar ook mogelijk aanvragen gedaan worden. Deze financiering zal altijd een extra en incidenteel zijn.

 Koers

Al het bovenstaande bij elkaar heeft geleid tot het inzicht dat we nu koersen voor een plek waar mensen uit onze stad op een warme, heel basale manier een dagelijkse warme maaltijd kunnen krijgen. Goedkoop, gezond en goed in een warme (t)huiskamer. Passend in het Tilburgse armoede- en participatiebeleid wat ons betreft, vooral passend bij de mensen waar het om gaat. Als de nieuwe organisatie staat en draait zullen ook de vernieuwende ideeën stuk voor stuk onderzocht worden. Eerst een goede en gezonde (financiële) basis waarop later voortborduurd kan worden.

Vast en zeker zijn er in het overleg door ons ook missers gemaakt of tijd verloren door onnodig overleg, verschil van mening over de koers of communicatie naar de zeer betrokken achterban. Het is ook duidelijk geworden dat iedereen die meewerkt met Red De Pollepel zijn hart en bezieling erin legt, dat levert dus ook gepassioneerde discussies op. Dat hoort bij dit proces. We leren ervan en het heeft ons alleen maar sterker gemaakt in het geloof dat de Pollepel moet blijven, in welke vorm dan ook.

De publieksactie heeft naast veel steun en ideeën ook nog 5000 euro opgeleverd die op dit moment in beheer is bij broodpater Gerrit Poels. Indien nodig en met zijn goedkeuring worden deze middelen ingezet voor de Pollepel. Zo niet dan zet Gerrit deze middelen in bij zijn dagelijkse werk zoals beloofd.

Namens alle mensen van de werkgroepen “Red de Pollepel”,

met strijdbare groet,

Suzan Fikke en Ralf Embrechts

Speakers Corner: “Het recht van de sterkste”

Vandaag was in de Kennismakerij de eerste Speakers Corner, georganiseerd door de gemeente en de bibliotheek. Om te luisteren wat er speelt. Wethouder Marcelle Hendrickx was gastvrouw deze keer. En Bertus van Heusden, lid van onze actiegroep vanaf het eerste uur, degene die de gemeenteraad bevlogen (en soms ook bestraffend) toe heeft gesproken 12 januari, en nu natuurlijk ook lid van de denktank. En vandaag sprak hij de toehoorders bij de Speakers Corner toe over de klassemaatschappij die hij ziet bestaan.

Vandaag, 11 februari 2015 in de Kennismakerij. Ook wethouder Marcelle Hendrickx luisterde vandaag naar het verhaal van Bertus van Heusden.
Vandaag, 11 februari 2015 in de Kennismakerij. Ook wethouder Marcelle Hendrickx luisterde vandaag naar het verhaal van Bertus van Heusden.

Het Brabants Dagblad deed verslag. En we vonden dit mooie persoonlijke blog over het verhaal van De Pollepel van Chrystal Kwee.

Het eerste verhaal was niet niets. Het raakt me rechtstreeks in mijn hart. Het ging over de sluiting van de Pollepel. Maar de meneer voor de groep vertelde niet over wat er allemaal fout was gegaan, nee, het ging een laag dieper. Hij stelde dat het sluiten van een schouwburg vele malen meer impact maakt dan het sluiten van een voorziening als de Pollepel. Dat er nog altijd klasseverschil bestaat.

Hij maakte de metafoor met een stel gorilla’s (of chimpansees, ik weet niet meer wat ik er zelf van heb gemaakt in mijn hoofd, mogelijk was ik nog een beetje bezig met mijn zorgen om de zeepkist) die de samenleving rijk is. Dat het “recht van de sterkste” nog altijd zegeviert. Wat dat dan ook moge zijn; “de sterkste”. Dat hij zich zélf vaak minder voelde, ook al wist hij dat dat niet zo was. Dat iedereen een rol in de maatschappij zou moeten mogen hebben in plaats van ingedeeld te worden in sociale klasse. Het was een waanzinnig, mooi, krachtig en kwetsbaar verhaal en ik wilde opspringen en hem omhelzen, maar ik had even tijd nodig om het te laten bezinken. En ik durfde het niet.

Lees het hele blog  hier.

Nachtburgemeester Gert Brunink en Bertus van Heusden samen op de bok voor Red De Pollepel, 12 januari 2014. Bijgestaan door bijna 200 burgers spraken zij de Gemeenteraad en wethouders toe over het onzalige besluit om De Pollepel zonder boe of bah te sluiten en zo het gedachtegoed van Broodpater Poels te verkwanselen in Tilburg.
Nachtburgemeester Gert Brunink en Bertus van Heusden samen op de bok voor Red De Pollepel, 12 januari 2014. Bijgestaan door bijna 200 burgers spraken zij de Gemeenteraad en wethouders toe over het onzalige besluit om De Pollepel zonder boe of bah te sluiten en zo het gedachtegoed van Broodpater Poels te verkwanselen in Tilburg.

De Pollepel red je met je hart! De eerste denktankbijeenkomst 04022015

Door Toine van Corven, actief lid van de actiegroep

Denktank De Pollepel kan terugblikken op een vruchtbare eerste bijeenkomst op 4 februari jl. De oogst: oprechte betrokkenheid; realistische ideeën; een organisatie als Contour de Twern die duidelijk blijk geeft ‘zijn plek’ te kennen en toezegt waar mogelijk te faciliteren; aanwezigheid van een vertegenwoordiger van de gemeente die belooft het stadsbestuur gefaseerd te zullen informeren, waarbij hem duidelijk is gemaakt dat bij alle pogingen de Pollepel in de lucht te houden erop wordt gerekend dat de gemeente zich uiteindelijk niet aan haar verantwoordelijkheid mag onttrekken. Dit laatste wordt als harde randvoorwaarde geformuleerd. Op een of andere manier zal dit gevraagde commitment van gemeentezijde bevestigd moeten worden.

De eerste pollepelselfie genomen op 23 december 2014, de start van Red De Pollepel, samen met broodpater Poels.
De eerste pollepelselfie genomen op 23 december 2014, de start van Red De Pollepel, samen met broodpater Poels.

Een analyse van de situatie waarin de Pollepel zich thans bevindt biedt aanknopingspunten om naar de toekomst te kijken. Het devies: niet dezelfde fouten maken. Een voorbeeld van hoe het NIET moet wordt door Theo vd Bruggen benoemt: ondanks het feit dat er in de weekenden bijna geen klanten komen, dwingt subsidiegever gemeente Tilburg De Pollepel toch op die momenten (geld verslindend) open te blijven. In de subsidievoorwaarden is het nu eenmaal zo geregeld. Van dergelijke rigide regels, die voor logica gaan, moet de nieuwe Pollepel zich verre houden..

Uit de cijfers die Theo meebracht en een toelichting van hem daarop, komt het volgende naar voren:

1. de personeelskosten (218.500 euro) staan volledig uit het lood ten opzichte van omzet (141.900 euro) en overige kosten (54.500 euro). Dat moet dus anders! Met vrijwilligers werken ligt voor de hand, maar is gelet op wet- en regelgeving in de horeca nog niet zo simpel.

2. de overheadkosten (administratie, directievoering, accountant e.d.) die aan La Poubelle en de Diamantgroep betaald moeten worden belopen ongeveer eenderde van de gemeentelijke subsidie .Theo antwoordt desgevraagd dat dergelijke posten in eigen beheer een stuk omlaag kunnen.

3. de Pollepel trekt in relatie tot de hoogte van de subsidie betrekkelijk weinig (vaste) bezoekers. Dat mag ook gezegd worden. Terwijl de vraag door de crisis zou moeten toenemen, is dat bij de Pollepel niet of nauwelijks het geval. Dat kan allerlei oorzaken hebben. Uit de toelichting van Theo en de inschatting van anderen komt naar voren dat 5 euro of daaromtrent voor een maaltijd voor de echte armen in de stad nog te duur is.

Mogelijke antwoorden:

WEINIG GASTEN EN TE DUUR

Hier is eigenlijk maar één antwoord mogelijk. De pollepel is juist bedoeld voor ook de armste Tilburgers in de knel, is dus per definitie vraaggestuurd, dus zal de prijs (drastisch) omlaag moeten. Misschien wel met de helft.

Dat heeft twee consequenties:

De eerste consequentie is dat op het (wellicht deels kant-en-klaar ingekochte) eten verlies wordt gemaakt. Dat moet gecompenseerd worden. Dat kan (deels) door sponsoring. Ik zie hier geen probleem. Sterker nog: het is een ijzersterke marketingboodschap: De Pollepel gaat door en halveert de prijzen. Bedrijven en particulieren zullen daar graag aan willen bijdragen. Kwestie van marketing-psychologie, net als destijds bij Foster Parents: dichtbij, grijpbaar, sympathiek. Een ander idee is ‘pay what you want’: niet enkel een restaurant voor crepeergevallen, maar voor allerlei pluimage, ook lui met geld die netjes betalen.

De tweede consequentie is extra tafels en stoelen (couverts). In elk geval zal dat binnen de huidige locatie moeten gebeuren. De ruimte, zo blijkt uit cijfers over onderverhuur, kost de Pollepel immers praktisch niets.  Tijdens de vergadering bleek dat kennelijk de mogelijkheid bestaat om vlakbij uit te breiden, op een locatie (MST) waarmee de klanten geen problemen zouden hebben, gelet op nu al de grote (lunch)toeloop daar.

DURE OVERHEAD

Wellicht kan de overhead (deels) elders worden betrokken, ergens waar het niets of weinig kost. Anders zal het in eigen beheer moeten. Sowieso ademt de vergadering de sfeer van: vanaf nu wordt het anders! Vanaf nu gaat er weer meer vanuit het hart geopereerd worden, met een sterke rol voor vrijwilligers die binnen een nog te kiezen rechtsvorm de organisatie gestalte geven en het juiste personeel aanstellen. We willen op geen enkele manier meer aan de leiband van een instituut of subsidieverstrekker lopen. Dit alles uiteraard wel realistisch: we blijven de gemeente aanspreken op haar verantwoordelijkheid (zie boven) en maken dankbaar gebruik van de faciliteiten die bijvoorbeeld Contour de Twern (bij monde van Gon Mevis) graag bereid is te bieden.

PERSONEEL, ORGANISATIE EN CONCEPT

Werken met vrijwilligers is een schone zaak, maar in de horeca geen sinecure. Ook niet trouwens als het gaat om een juiste omgang met de bijzondere clientèle van een zaak als de Pollepel. Door deels kant-en-klaar in te kopen ontstaat ruimte voor aandacht voor deze zaken: het vrijwillige en beroepspersoneel heeft tijd en aandacht voor de klanten en het neerzetten van de juiste sfeer. Er wordt bij wijze van spreken voor een stuk voor de Bühne gekookt (voor- en nagerechten, deels hoofdgerechten die vanuit de cateringbakken prachtig op schalen of borden worden opgediend. Eten bij de pollepel moet een feest zijn! Zelfs valt te denken aan het zo nu en dan verstrekken van gratis maaltijden.
Een vereiste daarvoor is dat de coördinatie gedegen en gekwalificeerd zal moeten zijn. Niet enkel wat betreft horeca-technische zaken (voedselveiligheid, haccp en allergenen om maar eens wat te noemen), vooral ook zal de coördinator een echte peoplemanager moeten zijn. Het draait bij de Pollepel immers niet in de eerste plaats om eten, veel eerder is sociale ontmoeting en aanmoediging van belang. Zowel vrijwilligers, beroepskrachten als klanten zullen zich prettig moeten voelen; telkens weer fluitend naar de Pollepel moeten komen. Dat vereist een man of vrouw in de dagelijkse leiding die sociale vaardigheid en levenservaring aan zich heeft kleven, iemand met hart voor de zaak. Voor degene die die taak straks met verve vervult, mag best een mooi salaris worden uitgetrokken. Ook de vrijwilligers moeten materieel en immaterieel netjes gewaardeerd worden.

Tenslotte

Het concept, het merk en de goodwill die de Pollepel geniet, zijn te belangrijk om daar niet optimaal gebruik van te maken. Met andere woorden: het eerste uitgangspunt moet zijn de Pollepel te ‘redden’: voortzetting, maar dan op een gezonde manier. Als het nieuwe concept slaagt zouden er verspreid over de stad dependances (Pollepeltjes) bij kunnen komen. Maar dat is voor later. Eerst de Pollepel.

Aan het werk

De Denktank heeft op een aantal sheets de hoofdlijnen uitgewerkt. Een kerngroep van zeven personen werkt deze verder uit. Over een maand zet de Denktank dan weer een stap verder om zo stap voor stap een concreet voorstel te maken waar De Pollepel wél jaren mee vooruit kan.

IMG_4817 IMG_4816 IMG_4818 IMG_4819 IMG_4820

De leden van de kerngroep presenteren zich binnenkort (nu eerst informatie delen!).

 

Wijklunch Loven-Besterd over armoede

en de opbrengst ging naar Red De Pollepel.

Omroep Tilburg deed uitgebreid verslag van een geslaagde zaterdagmiddag. Met Nicky die eerder dit jaar al vertelde in een documentaire hoe het is om in armoede op te groeien.

Over dat leven in armoede niet wil zeggen dat je arm bent.
En workshops over hoe je in je eigen waarde kunt blijven, en waar ook de mogelijkheden nog wel liggen, en mensen die helpen met papieren en organisaties.

10921640_347018958823058_8233212274734576996_o

Op Tilburg Virtueel is een uitgebreid dossier over armoede in Tilburg: Rijk van de Armoede.
Met nieuws, geschiedenis en vooral ook tips, trucs en wegen in Tilburg om de armoede te verlichten.